خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : فيض الاسلام )
640
نهج البلاغة ( فارسى )
درستى حكمى از احكامش را انكار كند ) و راههايش تنگ و آسانيش دشوار و سفيدش سياه و راست بودنش كج و چوبش پيچيده و راه گشادهاش ريگستان و چراغهايش خاموش كرده و شيرينيش را تلخى نمى باشد ، 13 پس اسلام ستونهايى است كه پايهء آنها را خداوند در حقّ كار گذارده است ( باطل و نادرستى در آن راه ندارد ) و بنيان آن ستونها را ثابت و استوار گردانيده ، و چشمههايى است كه نهرهاى آنها پر آب است ، و چراغهايى كه روشنيهاى آنها تابان است ، و نشانهاى كه روندگان به آن راه مى جويند ( ادلهّ و براهينى دارد كه علماء و دانشمندان به آنها استدلال ميكنند ، چنان كه مسافر در بيابان از روى نشانه راه مى يابد ) و علامتهايى كه به آنها راهها يافته مىشود ، و آبشخورهائى كه واردين به آنها سيراب ميشوند ( پيروان آن در دنيا و آخرت سعادتمندند ) 14 خداوند نهايت رضاء و خوشنوديش و برترين احكامش و بالاترين طاعت و فرمانبرداريش را در آن قرار داده است ، پس پايههاى اين دين نزد خدا استوار و بنايش بلند و دليلش آشكار و روشنيهايش درخشان و سلطنتش ارجمند و نشانهاش بلند است ، و از بين بردنش ممكن نيست ( كسى را قدرت نابود كردن يا طعن زدن بر آن نيست ) 15 پس آن را محترم و بزرگ داشته از آن پيروى نمائيد ، و حقّ آن را اداء كنيد ( اوامر آن را انجام داده گرد نواهيش نگرديد ) و آن را در مواضع خود قرار دهيد ( هيچيك از احكامش را تغيير ندهيد كه در دنيا زيان ديده در آخرت گرفتار عذاب خواهيد شد ) .